De grote uitdaging

Huis in HalfwegVandaag is de ‘grote uitdaging’ begonnen. Want wat is er voor een organizer een grotere uitdaging dan iemands huis opruimen?

Juist ja: zijn/haar eigen huis opruimen.  De reden hiervoor is dat we eind van dit jaar gaan verhuizen en er sinds vanochtend een  ‘Te Koop’-bord in onze voortuin staat. Spannend dus.  Niet in de laatste plaats omdat iedereen die je huis nu ziet, een potentiele koper kan zijn. Tijd voor opruimen dus.

Interesse in een huis dichtbij Amsterdam en Haarlem? Kom gerust langs: ik zorg dat het opgeruimd is en dat de appeltaart in de oven staat.

Op reis

In mijn vorige blog schreef ik al over het aanleggen van een mapje voor de belastingaangifte.  Maar deze handigheid gebruik ik voor alle evenementen / activiteiten.

Vakantie geboekt? Plastic mapje bij de administratie met daarin de reisbevestiging, facturen, tips voor excursies, routebeschrijving, etc. Een paar dagen voor vertrek stop ik daar ook de paspoorten in. Op dag van vertrek is het een kwestie van mapje in je tas stoppen en klaar.

Dagje uit met de kinderen? de toegangskaartjes, routebeschrijving,  etc. in een mapje.

Maar ook papieren voor een ziekenhuisbezoek, alle gegevens die nodig zijn om contact op te nemen met een instantie of een (administratief) onderwerp dat nog niet is afgehandeld: mapje aanleggen als dossier. Je kan voor ieder onderwerp een aparte kleur of soort mapje gebruiken, maar soms voldoet alleen al een etiket met het onderwerp.

Ik gebruik grote Post-It memo-blaadjes om het onderwerp op mapje te plakken en klaar. (ik plak deze omgekeerd aan de binnenkant van het mapje, zodat ze ook daadwerkelijk blijven zitten: dan wel even op de achterkant schrijven wat het onderwerp is)

Ook in het postvakje in de huiskamer een aantal mapjes met standaard onderwerpen: kortingsbonnen, toegangskaarten en kinderen. In deze laatste alle activiteiten van de kinderen: sportlessen, uitjes met school, uitnodigingen voor feestjes, etc.  Gelijk natuurlijk even in de agenda schrijven wanneer wat plaatsvindt, maar nooit meer op zoek naar hoe laat en waar het feestje ook alweer is.

Kinderkleding

De herfst begint alweer om de hoek te gluren, dus leek het me vandaag maar eens tijd om de kleding van de kinderen op te ruimen.

Dat begon met het uitzoeken van de kledingbakken op zolder waarin ik te klein geworden kleding van de oudste bewaar voor de jongste; in de beginjaren zat daar vaak nog een jaar en dus 4 seizoenen tussen voordat de kleding van de oudste passend was voor de jongste. Maar naarmate ze ouder worden,  zie ik dat steeds meer naar elkaar toe groeien. Met als gevolg dat ze de jongste ook niet meer in de winterjassen van de oudste van vorig jaar past.  

Eerst die bakken dus maar eens grondig bekijken en sorteren

  • Kleding wat echt niet meer gedragen kan worden, gooien we weg;
  • Als het er nog goed uitziet (en vaak ook merkkleding) apart voor verkoop;  
  • Kleding voor de kledinginzameling.

Vervolgens de kast van de oudste uitgeruimd volgens een bijna gelijk principe

  • Te klein, maar nog goed genoeg voor de jongste;
  • Te klein en versleten gooien we weg
  • Te klein en ook niet geschikt voor de jongste (ze hebben toch hun eigen smaak) voor de kledinginzameling of voor verkoop;

Dan op weg naar de kast van de jongste. Daarbij bekijken we de staat op te klein of versleten en vervolgens de volgende onderverdeling:

  • Versleten – gooien we weg
  • Te klein – als het er nog goed uitziet, voor de verkoop. Anders voor de kledinginzameling.

Ik vind het prettiger om dit uitzoekwerk niet in het bijzijn van betrokkenen uit te voeren. Ik kan heel goed inschatten of iets nog past en bij twijfel, houd ik het even apart zodat ze dat ’s middags kunnen passen.  Als ze namelijk wel in de buurt zijn, trekken ze de kleding vaak van de stapels af en hebben hun eigen ideeen daarover ; of ze willen het houden (en trekken dan shirts aan met mouwen tot hun ellebogen en tot op hun navel) of ze gaan er mee spelen  ‘want we willen nu een kledingwinkel in onze kamer gaan maken’. 

Het leverde me vandaag 2 vuilniszakken vol kleding op bestemd voor de kledinginzameling  en een  zak met kleding voor de verkoop. Tegelijkertijd heb ik weer overzicht van wat er in hun kasten aanwezig is (en eventueel aangevuld moet worden). 

Gelijk even natuurlijk een doekje door hun kasten heen gehaald en we zijn weer klaar voor de herfst.

Creatief met foto’s

Ieder weekend kom ik ze weer tegen in de schooltassen van mijn dochtertjes: zelfgemaakte werkjes van school, tekeningen en andere knutsels.

Ik vind het leuk dat ze zo lekker creatief bezig zijn op school, maar toch: Als ik ze allemaal zou bewaren, zouden we een extra verdieping op ons huis moeten laten bouwen.  Maar zo maar weggooien gaat m’n moederhart ook een beetje te ver. Vooral omdat ik zelf behalve 1 plakboek van de kleuterschool en de jaarlijks verplichte foto van de schoolfotograaf op de lagere school , weinig tastbare herinneringen aan mijn kleuter- lagere schooltijd heb. 

Dat zou ik toch zeker anders doen als ik zelf kinderen kreeg…….

Dilemma

Maar de realiteit is altijd anders en opeens snap ik ook het dilemma: weggooien vs herinnering.

Totdat iemand mij de perfecte tip (voor mij) gaf: maak er een foto van!

Simpel en effectief!  Vooral de knutsels met ‘volume’ zijn hier uitermate geschikt voor; even een foto van het geknutselde vogelhuisje van een oud melkpak en weg ermee!  Ik kom er met 2 schoolgaande kinderen wel achter dat het wel handig is om er een papier bij te leggen met de datum en naam van diegene van wie het is;  Want tegen de tijd dat je de foto’s van je camera haalt, ben je alweer vergeten wie van de 2 het ook alweer had gemaakt. Gelukkig weten je kinderen nu dat vaak zelf nog wel, maar ik weet niet hoe die kennis na een aantal jaren nog is.  (Zo hebben mijn broer en ik nog steeds een discussie over van wie nu dat handwerkje in kruissteek is: mijn moeder dicht na 40 jaar alles aan mijn broer toe, omdat die nu eenmaal beter was in handwerken dan ik, maar met dit specifieke handwerkje ben ik toch wel zeker van mijn zaak)

Bij het opslaan van de foto’s, kan je dan gelijk een tag aan de foto meegeven van het betreffende kind, zodat je de foto’s ook makkelijk kan terugvinden.

En voor wat betreft de tekeningen: ik verzamel ze op een plek (in een door mij zo geliefd plastic mapje, daar heb je ze weer) en als de stapel te groot wordt, sorteer ik ze en haal alleen de leukste, mooiste of speciaalste eruit.  Ik heb voor ieder kind een ordner aangeschaft en zo houd ik het overzichtelijk. Ook hier niet vergeten er even een datum, al is het maar een indicatie, achterop te zetten.

Zo houden we het overzichtelijk en heb ik toch het idee dat mijn kinderen later nog iets hebben om op terug te kijken.

En wat ik natuurlijk niet weggooi, zijn de moederdag-knutsels…..