Voortgang

Deze week al heel wat kunnen doen: stapel verhuisdozen geregeld (vast niet genoeg), adreswijzigingen doorgegeven aan een groot aantal organisaties en een aantal spullen op Marktplaats gezet. De eerste biedingen komen al binnen. Dus met een beetje geluk heb ik, voordat we de uiteindelijke verhuizing gaan doen, al veel spullen kunnen inpakken en opruimen.

 

Ik heb me voorgenomen om deze dozen gelijk te voorzien van een duidelijk label met wat er in zit, zodat ik straks in het nieuwe huis een overzichtelijke zolderruimte heb.

Om er zeker van te zijn dat ik alle spullen die weg kunnen, ook met het grofvuil mee kunnen, heb ik ook al een afspraak gemaakt voor het grofvuil. Dat is gelijk een stok achter de deur om voor die tijd alles te sorteren.

 

De grote uitdaging

Huis in HalfwegVandaag is de ‘grote uitdaging’ begonnen. Want wat is er voor een organizer een grotere uitdaging dan iemands huis opruimen?

Juist ja: zijn/haar eigen huis opruimen.  De reden hiervoor is dat we eind van dit jaar gaan verhuizen en er sinds vanochtend een  ‘Te Koop’-bord in onze voortuin staat. Spannend dus.  Niet in de laatste plaats omdat iedereen die je huis nu ziet, een potentiele koper kan zijn. Tijd voor opruimen dus.

Interesse in een huis dichtbij Amsterdam en Haarlem? Kom gerust langs: ik zorg dat het opgeruimd is en dat de appeltaart in de oven staat.

Vervelende klusjes

Iedereen kent ze wel: vervelende klusjes.

Voor de een is dat sporten, voor de ander schoonmaken of strijken.  Bij mij is dat laatste mijn minst favoriete bezigheid in huis. Maar het verdwijnt niet vanzelf, dus soms moet je jezelf ertoe zetten om ook deze klusjes uit te voeren. 

Mijn adviezen?

Maak er iets leuks van!

Zet de radio aan, of je favoriete cd of, als dat mogelijk is, de televisie met je favoriete programma. Een vriendin van me zet bijvoorbeeld haar laptop voor haar hometrainer en dan kijkt ze via internet haar favoriete tv-serie.  Onder het genot van een muziekje gaat de tijd sneller.

Stel jezelf een doel

Zet bijvoorbeeld een kookwekker en geef jezelf de opdracht om minstens een half uur vol te houden.  Mijn ervaring is dat ik na een half uur strijken toch bijna door alles heen ben en het dan maar af maak. Of ik geef mezelf de opdracht om in ieder geval berg nummer  1 weg te strijken. Als ik dan eenmaal bezig ben, en zie hoe snel het gaat, gaat berg nummer 2 er moeiteloos achteraan.

Bekijk het van de positieve kant

Ik stel me dan voor hoe fijn het is als alle was weer weggestreken is en ik benut de tijd ook om even tot rust te komen. Dat klinkt tegenstrijdig: terwijl je iets doet, toch tot rust komen. Maar juist door even met een fysieke activiteit bezig te zijn, komen je gedachtes tot rust.

Zorg dat je alle attributen bij elkaar hebt

Het heeft geen zin om eerst alles bij elkaar te moeten zoeken voordat je kan beginnen. De strijkplank, strijkbout, plantenspuit, hangertjes, een tafel of bed om alle gestreken kleding neer te leggen: alles zoveel mogelijk al bij elkaar opruimen, zodat je ook zo kan beginnen. Dat geldt voor alle schoonmaakwerkjes: maak een kastje of mandje met alle attributen, zodat je ook zo kan beginnen.

Wissel leuk en niet leuk af

Het allerminst leuk vind ik blousjes en overhemden strijken. Ik wissel daarom ‘makkelijke’ kleding af met ‘moeilijke’ kleding.  Ook andere schoonmaakklusjes kan je zo onderverdelen.

En het allerbelangrijkste is natuurlijk mijn Gouden Regel:

Geniet van het resultaat!

alleen jammer dat dat bij ons thuis altijd zo kort duurt – de volgende dag ligt er weer een nieuwe was om gestreken te worden….

Kinderkleding

De herfst begint alweer om de hoek te gluren, dus leek het me vandaag maar eens tijd om de kleding van de kinderen op te ruimen.

Dat begon met het uitzoeken van de kledingbakken op zolder waarin ik te klein geworden kleding van de oudste bewaar voor de jongste; in de beginjaren zat daar vaak nog een jaar en dus 4 seizoenen tussen voordat de kleding van de oudste passend was voor de jongste. Maar naarmate ze ouder worden,  zie ik dat steeds meer naar elkaar toe groeien. Met als gevolg dat ze de jongste ook niet meer in de winterjassen van de oudste van vorig jaar past.  

Eerst die bakken dus maar eens grondig bekijken en sorteren

  • Kleding wat echt niet meer gedragen kan worden, gooien we weg;
  • Als het er nog goed uitziet (en vaak ook merkkleding) apart voor verkoop;  
  • Kleding voor de kledinginzameling.

Vervolgens de kast van de oudste uitgeruimd volgens een bijna gelijk principe

  • Te klein, maar nog goed genoeg voor de jongste;
  • Te klein en versleten gooien we weg
  • Te klein en ook niet geschikt voor de jongste (ze hebben toch hun eigen smaak) voor de kledinginzameling of voor verkoop;

Dan op weg naar de kast van de jongste. Daarbij bekijken we de staat op te klein of versleten en vervolgens de volgende onderverdeling:

  • Versleten – gooien we weg
  • Te klein – als het er nog goed uitziet, voor de verkoop. Anders voor de kledinginzameling.

Ik vind het prettiger om dit uitzoekwerk niet in het bijzijn van betrokkenen uit te voeren. Ik kan heel goed inschatten of iets nog past en bij twijfel, houd ik het even apart zodat ze dat ’s middags kunnen passen.  Als ze namelijk wel in de buurt zijn, trekken ze de kleding vaak van de stapels af en hebben hun eigen ideeen daarover ; of ze willen het houden (en trekken dan shirts aan met mouwen tot hun ellebogen en tot op hun navel) of ze gaan er mee spelen  ‘want we willen nu een kledingwinkel in onze kamer gaan maken’. 

Het leverde me vandaag 2 vuilniszakken vol kleding op bestemd voor de kledinginzameling  en een  zak met kleding voor de verkoop. Tegelijkertijd heb ik weer overzicht van wat er in hun kasten aanwezig is (en eventueel aangevuld moet worden). 

Gelijk even natuurlijk een doekje door hun kasten heen gehaald en we zijn weer klaar voor de herfst.